Ogar polski
Z WikiPsy
| Ogar Polski | |
 LUTNIA Chojar | |
| Inne nazwy | Polish Hound |
| Kraj patronacki | Polska |
| Wymiary | |
| Wysokość | psy: 56–65 cm suki: 55–60 cm |
| Waga | psy: 25–32 kg suki: 20–26 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa VI Sekcja 1.2 Wzorzec 52 |
| UKC | Grupa 2 - Scenthound (wzorzec wg. FCI) |
| Wzorce rasy | |
| FCI • • • • • | |
| Hodowle psów rasy Ogar Polski | |
| Reproduktory rasy Ogar Polski | |
Ogar polski - rasa psa myśliwskiego zakwalifikowana do grupy VI FCI do sekcji psów gończych. Jest to rasa kojarzona z polską szlachtą, przez którą używana była do polowań.
[edytuj] Wzorzec
- Wrażenie ogólne: pies średniego wzrostu, silnej i zwartej budowy, o silnym kośćcu i pewnej masie, proporcjonalnych nogach. Całą sylwetka wskazuje na siłę i wytrwałość, mniej na szybkość. Głos w czasie gonu po tropie czysty, donośny, o średniej zmieniającej się tonacji, u suk zwykle wyższy.
- Głowa:
- Dość ciężka, o szlachetnym wykroju, z profilu zbliżona do prostokąta średniej długości, pysk wydłużony, z przodu tępo zakończony, nie klinowaty ani spiczasty.
- Fafle grube, zwisające, nos ciemny, duży i szeroki, dolna warga z zajadem zwisającym.
- Szczęki mocne, dostatecznie długie, z prawidłowym zgryzem.
- Żuchwa dobrze umięśniona.
- Czaszka tak długa jak kufa.
- Linia czołowa z linią kufy tworzą kąt rozwarty.
- Łuki brwiowe silnie rozwinięte, czoło w znacznych zmarszczkach.
- Kość potylicowa wyraźnie zaznaczona.
- Załamanie czołowo-nosowe wyraźne.
- Oczy: wyraz łagodny, spokojny, skośnie, nie za głęboko osadzone, ciemnobrązowe, dolne powieki u starszych psów obwisłe.
- Uszy: nisko osadzone, dość długie, luźnie wiszące, u dołu lekko zaokrąglone. Dolne partie zawijają się ku środkowi, szczelnie przylegające do głowy.
- Szyja: u nasady przy tułowiu znacznej grubości, silna, muskularna, średniej długości.
Podgardle zwisające z dużą ilością fałdowanej skóry.
- Tułów: linia grzbietu prosta z wyraźnie wzniesionym kłębem, grzbiet długi, szeroki, dobrze umięśniony, lędźwie stosunkowo krótkie; zad szeroki, muskularny, dość długi, lekko zaokrąglony; klatka piersiowa głęboka, sięgająca do łokci, umiarkowanej szerokości, o znacznej pojemności, żebra prawdziwe i rzekome są długie ustawione prawie pionowo; brzuch nie podkasany, boki pełne, słabizny krótkie.
- Ogon: gruby, stosunkowo nisko osadzony, opuszczony w dół sięga nieco poniżej stawu skokowego, lekko wygięty w ruchu powolnym uniesiony nieco do góry, lecz nie zakręcony; podczas gonu pies trzyma go poniżej linii grzbietu z lekkim odchyleniem na bok.
- Kończyny przednie: nogi o mocnym kośćcu muskularne, oglądane od przodu proste i ustawione równolegle, widziane z boku przedramiona są pionowo ustawione; długość nóg równa się połowie wysokości w kłębie lub nieco więcej; łopatka długa, skośnie ustawiona, dobrze umięśniona; ramię średniej długości, ukośnie skierowane do tyłu; łopatka tworzy z ramieniem kąt około 100 st. przedramiona długie, o mocnym kośćcu i sprężystych ścięgnach; łokcie powinny przylegać do tułowia i nie być wciśnięte, ani odstające; śródręcza dość krótkie i ustawione lekko od siebie. Palce dobrze wygięte z jędrnymi opuszkami są ściśle zwarte w łapę okrągłego kształtu; pazury grube koloru czarnego, przy palcach białych mają barwę rogową.
- Kończyny tylne: nogi oglądane z boku są odstawione nieco do tyłu, widziane od tyłu są proste, równoległe; uda długie, szerokie, muskularne; kąt w stawie biodrowym około 100st.; podudzia średniej długości o mocnym kośćcu, muskularne, skośnie skierowane do tyłu; w stawach kolanowych i skokowych dobrze ukątowane; kość piętowa mocna, śródstopie dość długie i ustawione prawie pionowo. Palce jak u kończyn przednich.
- Chody: powolny kłus, podczas gonu niezbyt szybki galop.
- Skóra: na tułowiu i kończynach gładka, ściśle przylegająca, na czole tworzy zmarszczki, a na podgardlu fałdy.
- Owłosienie i umaszczenie: sierść na głowie, kufie, uszach i na nogach krótka i gładka, na pozostałych częściach ciała średniej długości, gruba i twarda; na karku, pośladkach i spodzie ogona nieco dłuższa; pod włosami okrywowymi występuje gęste, miękkie podszycie. Sierść koloru czarnego lub ciemnoszarego okrywa w kształcie czapraka cały kark, zachodząc nieco na tył głowy, cały grzbiet aż do ogona, boki tułowia i wierzch ogona; na głowie, szczególnie nad oczami, na kufie, uszach, przodzie szyi, na barkach, przedpiersiu, podbrzuszu, udach oraz kończynach przednich i tylnych występuje podpalanie o odcieniu od ciemnożółtego do mahoniowego; uszy są zawsze ciemniej umaszczone, dopuszczalne są: biała strzałka na głowie i grzbiecie nosa, biała plamka na piersi, białe dolne części kończyn lub same palce oraz koniec ogona.
- Wymiary ciała: masa psa 25−32 kg, suki 20−26 kg. Wzrost psa 56−65 cm, suki 55−60 cm
- Wady:
- zbyt długie lub małe odstające uszy.
- Głowa bez wyraźnie zarysowanej potylicy i ze słabymi łukami brwiowymi.
- Kufa zbyt ostro zakończona lub czarna.
- Ogon cienki, za krótki lub za długi i źle owłosiony, zakręcony.
- Klatka piersiowa słabo rozwinięta.
- Wadliwy zgryz. Chrapliwy głos.
- Wzorzec pochodzi ze strony www.rasypolskie.com i został umieszczony za pozwoleniem pana Bogumiła Kalisia - administratora rasypolskie.com
