FANDOM


DSC00924.jpg

saba hodowli piotr dobrowolski

Gończy polski
BRANKA Herbu Węszynos (czarna podpalana)HRABIANKA Wilczy Pazur (czekoladowa podpalana)
BRANKA Herbu Węszynos (czarna podpalana)
HRABIANKA Wilczy Pazur (czekoladowa podpalana)
Grupa VI FCI
Inne nazwy Ogar Pawłusiewicza • Polish Hunting Dog • Polish Scenthound • Polnischer Laufhund
Kraj patronacki Polska
Wymiary
Wysokość pies 55-59 cm
suka 50-55 cm
Waga wzorzec nie precyzuje
Zazwyczaj ok. 22-26 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VI
sekcja 1.2 - psy gończe
nr. wzorca 354
UKC Grupa 2 - Scenthound
Wzorce rasy
FCI • • •
• •
Hodowle psów rasy Gończy polski
Reproduktory rasy Gończy polski

Gończy polski (Polish Hunting Dog) - pies gończy, używany w myślistwie najczęściej jako dzikarz i tropowiec. Najmłodsza z zarejestrowanych w FCI rasa polska, oficjalna rejestracja nastąpiła w 2006 roku podczas Światowej Wystawy Psów Rasowych w Poznaniu.

Główne tereny, na których występowały psy tej rasy to Beskidy wraz z Bieszczadami, Pieniny, Podhale oraz Mazowsze. Hodowlą ogarów w latach 50. XX wieku w Polsce zajmowało się dwóch pułkowników Piotr Kartawik oraz Józef Pawłusiewicz, psy obu hodowców jednak różniły się od siebie. Ogar Kartawika był większy, masywniejszy o ubarwieniu czaprakowatym, zaś ogary Pawłusiewicza były to psy mniejsze maści czarnej-podpalanej, jednak w latach 60. obie rasy wpisano do księgi wstępnej jako Ogar polski. Ostatecznie okazało się, że krzyżowanie psów Kartawika i Pawłusiewicza nie przynosi żadnych pozytywnych efektów i wzorzec Ogara polskiego zmieniono tak, by pasowały do niego jedynie psy hodowane przez Kartawika, następnie zarejestrowano go w FCI. Od tego czasu psy Pawłusiewicza nie były uznawane za psy rasowe aż do 1983 roku gdy Związek Kynologiczny w Polsce rozpoczął wpisywanie psów w typie ogara Pawłusiewicza do księgi wstępnej. Rasie ostatecznie nadano nazwę Gończy polski. Dwadzieścia trzy lata trwały starania o rejestrację rasy w FCI, starania zakończyły się sukcesem i w listopadzie 2006 roku wzorzec rasy Gończy polski został zarejestrowany pod numerem 354, od tamtej pory rasa jest uznawana przez wszystkie organizacje kynologiczne współpracujące z FCI.

W roku 2000 wprowadzono zmianę we wzorcu dopuszczającą na hodowanie psów mające maść inną niż czarna-podpalana. Aktualnie psy tej rasy występują w trzech odmianach kolorystycznych:

Wzorzec Edytuj

  • Kraj pochodzenia: Polska.
  • Data publikacji obowiązującego standardu: 1983 r. (uzupełniony w 2000 r. w zakresie rozszerzenia dopuszczalnych umaszczeń)
  • Użytkowanie: Używany do polowania na zwierzynę płową i czarną, w szczególności na dziki, sporadycznie na zające i lisy na terenach górskich południowej Polski.

Charakterystyczny melodyjny gon o zmieniającej się tonacji, u suk znacznie wyższy.

  • Klasyfikacja FCI: Rasa uznana przez FCI w 2006 r. - nr 354
  • ZARYS HISTORYCZNY: Gończy polski jest rodzimą polską rasą, występującą na terenie Polski południowej (Bieszczady, Beskidy, Pieniny i Podhale).
  • WYGLĄD OGÓLNY I WAŻNE PROPORCJE: Pies lekkiej, zwartej, sprężystej budowy (o cieńszym kośćcu niż ogar polski) świadczącej o dużej ruchliwości i odporności na trudne warunki pracy w terenach górskich. Średniego wzrostu, nie przekraczający 60 cm, o sylwetce prostokątnej (9:10).
  • ZACHOWANIE - CHARAKTER: Zrównoważony, łagodny, jest psem brawurowo odważnym, ale też roztropnym, inteligentnym, podatnym na tresurę. Nieagresywny, ale nieufny w stosunku do obcych. Nieoceniony stróż.
  • GŁOWA:
    • Szlachetna, proporcjonalna do całości.
    • Mózgoczaszka tej samej długości co kufa, lekko wypukła.
    • Guz potyliczny wyczuwalny, ale nie wyrazisty. Stop słabo zaznaczony.
    • Nos czarny, nozdrza rozwarte.
    • Wargi mięsiste, dobrze pokrywające uzębienie, z niewielką fałdą w kątach szpary pyska.
    • Uzębienie mocne, równe, białe, zgryz nożycowy, pełny komplet zębów pożądany.
    • Oczy średniej wielkości, wyraźnie skośne, ciemnobrązowe o łagodnym wyrazie, nie ukazujące białek, powieki nieobwisłe.
    • Uszy zwisające, lekkie, trójkątne, średniej wielkości, osadzone nisko na wysokości zewnętrznego kąta oka.
    • U nasady szerokie, przednim brzegiem przylegające do policzków, u dołu zaokrąglone, pokryte gładką, jedwabistą sierścią.
  • SZYJA: Średniej długości, muskularna, dość gruba, umiarkowanie wzniesiona, w przekroju owalna. Skóra na szyi luźna, ale nie tworząca podgardla.
  • TUŁÓW:
    • Grzbiet prosty, dobrze umięśniony.
    • Kłąb zaznaczony.
    • Lędźwie szerokie, dobrze umięśnione.
    • Klatka piersiowa głęboka, sięgająca do łokci, przedpiersie miernie zaznaczone, żebra daleko zachodzące.
    • Brzuch łagodnie podkasany.
  • OGON: Sięgający do stawu skokowego, średniej grubości, dobrze pokryty włosem, ze śladem szczotki. W spokoju opuszczony i wygięty szablasto, w napięciu nieco powyżej linii grzbietu.
  • KOŃCZYNY:
    • Kończyny przednie oglądane od przodu proste.
    • Odległość od łokcia do podłoża równa się połowie wysokości w kłębie.
    • Łopatki długie, skośnie ustawione.
    • Ramiona ustawione w stosunku do łopatki pod kątem lekko rozwartym.
    • Łokcie skierowano do tyłu, nic odstające, ani zbyt mocno przylegające. Przedramiona proste, suche, przekrój kości owalny.
    • Śródręcza suche, sprężyste, lekko wychylone do przodu.
    • Łapy zwarte, lekko owalne.
    • Palce wypukłe, lekko wysklepione.
    • Pazury ciemne.
    • Opuszki o grubej skórze.
    • Kończyny tylne oglądane od tyłu proste.
    • Uda szerokie, muskularne.
    • Podudzia silnie umięśnione.
    • Stawy skokowe nisko osadzone.
    • Łapy jak u kończyn przednich.
    • Wilcze pazury należy usuwać u szczeniąt.
  • OKRYWA WŁOSOWA:
    • Włos na tułowiu twardy, sztywny i przylegający.
    • Podszerstek gęsty, obfitszy zimą, słabszy latem.
    • Na głowie i uszach włos krótki, jedwabisty.
    • Umaszczenie czarne, wyraźnie odgraniczonym podpalaniem czerwono-brązowym, czekoladowe podpalane i rude w różnych odcieniach.
    • Podpalanie nad oczami, na kufie, podgardlu, piersi, wewnętrznej i tylnej stronie ud, w okolicy odbytu, na palcach, na dolnej stronie ogona do 1/3 lub 1/2 jego długości.
    • Małe białe znaczenia na palcach i piersi nie stanowią wady.
  • WZROST: Wysokość w kłębie: psy 55 - 59 cm, suki 50 - 55 cm.
  • WAGA: Wzorzec nie określa.
  • WADY: Wszelkie odchylenia od powyższego wzorca powinny być" traktowane jako wady obniżające ocenę w zależności od stopnia ich nasilenia.

Zgryz cęgowy; za długi lub za krótki tułów; wysokonożność; jasne, okrągłe oczy; zbyt cienka kość; niedostatecznie wyraźnie odgraniczone podpalanie; zbyt rozległe podpalanie.

  • WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Przodozgryz, tyłozgryz, wnętrostwo.
  • UWAGA: Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.
  • Wzorzec pochodzi ze strony www.rasypolskie.com i został umieszczony za pozwoleniem pana Bogumiła Kalisia - administratora rasypolskie.com

Zobacz też Edytuj

Linki Edytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki